آدمهاي مشرف به ايوان
.
من يك پردهي آبي لازم دارم يا داشتم. يكي از اين پردههاي جلوهاي ويژه. از اينهايي كه ميتواني پشت سرت پهنش كني. از اينهايي كه همهي فيلم را برايت درست ميكند. تصوير پشتت را چمن ميكارد يا هر چيز ديگري. از اينهايي كه همه نوع لبخندي روي صفحهاش دارد. همينطور تصويري حرفهاي و طبيعي از دستهايي كه بتوانم آنها را توي عكسهاي دسته جمعي روي كتف بقيه بگذارم و يا موقع خداحافظي مهمانها و از در حياط بيرون رفتنشان حسابي توي قاب پنجره تكانتكانشان بدهم. و يك تيم از متخصصان جلوههاي معمولي.
.
توسط در مردادماه 29, 1387 6:23 بعدازظهر | لینک ثابت
| نظرات (10)