چطوري سيمور؟ اين طور كه پيداست ممكن است امسال شكوفا شويم. قرار است غنچه هم بدهيم. مي داني سيمور، اين جا هيچ چيز بي حكمت نيست. پارسال كه ما را الكي شخم نمي زدند. حالا وقت درو كردن مان رسيده است. من كه به تو گفتم، اين جا دوغ را هم قبل از مصرف تكان مي دهند. همه چيز حساب و كتاب دارد. بهار دوباره شروع شده است. سر كوچه ي ما خانمي خودش را شكوفا كرد و بالاخره سوار يكي از ماشين ها شد و رفت. بي خود رفتي آن طرف. هر چند بعضي ها مي گويند اين غنچه دادن ايهام دارد و آدم بايد مواظب باشد كه غنچه ندهد. ولي به جز اين چند نفر كه بيمار هستند، بقيه قرار است بهار را باور كنند. راستي زير درخت هاي آلبالو را براي من گشتي؟