من از اونايي ام كه گذشته دارم و اون رو با خودم مي كشم. بعد هر جا مي رم حرفي نمي زنم. ولي يه جوري رفتار مي كنم كه همه بفهمن گذشته اي هست. چيزي اون پشت هست كه ماله منه. مي خندم ولي كاري مي كنم كه همه بفهمن كه يه چيزايي ماله منه كه هيچ وقت نمي كنه از من. همه بايد بدونن كه هيچ چيز اتفاق بهتري از اوني كه من قايم ش كردم نيست. حتا اگر براي من نيست. حتا اگر باهاش همه چيز از بين مي ره. من دارمش. بعد همه شروع مي كنن به گشتن. چيزي پيدا نمي كنن ولي من مي دونم كه چيزي هست. و اون رو با خودم مي كشم.