گفتند این جمله ها تو را ناراحت می کند.

مادر ما را دایه ها بزرگ کردند. دایه های داغ تر از آش. اسباب بازی های مان را گرفتند، حتا آن هایی که زیر تخت بود. می خواستم بگویم نگران نباش، من فرفره ام را توی شرتم قایم کردم. آن را هنوز دارم. من این ها را به چند نفر دیگر هم گفتم. همه گفتند چه قدر غمگین و ناراحت کننده. گفتند این جمله ها تو را ناراحت می کند. چند نفر گفتند که اسم دایه را نیاورم. یک نفر هم به من گفت بی ادب. ولی من هیچ کدام از این منظور ها را نداشتم. هیچ کس فکر نکرد که من فقط می خواستم راجع به فرفره ام با تو صحبت کنم.