.

البته مي‌دانيد مردن من كار يك يا دو نفر نبود. پدر و مادران و خواهر و برادرانم و تمام دوستان و فاميل و آشنايان، به اضافه مديران مدارس سابقم‏، رهبران اديان مختلف و قضات در اين مسئله سهيم بودند . داشتم با خودم فكر مي‌كردم اين تنها سهمي است كه كسي از آنها به دنبالش نخواهد آمد و آن را طلب نمي‌كند. آن را توي بورس نمي‌اندازد و يا سهام يك شركت توليد دارو را با آن نمي‌خرد.

.

.

اين چيزي كه مي‌دوزي دوباره پاره مي شود. از كمي بالاتر. از آن جاي سالمش كه سوزن را فرو كرده‌اي و رسانده‌اي به طرف سالم ديگر تا از روي پارگي ردش كني. دوباره پاره مي‌شود. دفعه بعد بايد بروي بالاتر. و دفعه بعد بالاتر. بعد يك وقتي مي‌رسد كه مي‌بيني جاي سالمي نمانده كه از اين طرف و آن طرف بكشي نزديك زخم و شروع كني كوك زدن. شروع كني دوختن. يكي رو يكي زير. يكي رو يكي زير. حالا ديگر مهم نيست كه اين دوخت چه قدر زيبا و ظريف بوده است. چون قرار است دوباره پاره شود. ديگر مهم نيست كه جايش از اين طرف پيداست يا نه. رنگ نخ به جايي كه داري سوزن را فرو مي كني مي‌آيد يا نه. چون قرار است همه چيز دوباره پاره شود. مهم نيست كه با چرخ خياطي كاچيران دوخته اي يا چيز ديگري. مهم نيست كه يك دور اضافه دوخته اي كه پاره نشود.

.

مي‌ داني مثل شكر نيست كه بشود از رويش برداشت و برگردانند توي ظرف. ديده اي شكر كه مي ريزد زمين با قاشق از روي آن بر مي دارند. تو را نمي شود كاري كرد. همه چيز براي ت قاطي شده است. رفته است توي هم. قايق ت سوراخ نشده كه سطل‏ سطل آب از آن بريزي بيرون كه چيزي درست شود. كه چيزي نرود پايين. نمي شود كمي از تو را نجات داد و برگرداند توي ظرف.

.

 .

ما دیگر روی تو حساب نمی کنیم. صدای او شبیه هم زن برقی بود.  شاید هم شبیه ریش تراش وقتی آن  را زیر گلوی ت می کشی و بالا و پایین می بری. ریش تراش گفت تو می توانی تمام ساز ها را انگشت کنی و از آن ها صدایی در بیاوری. فقط همین. او خیلی موفق بود  و اصلا شبیه تیغ های دستی نبود. برای همین می شد هم زمان با اصلاح با او سوت زد. همان طور که گلویش را گرفته ای و زیر گلوی ت می کشی. او هیچ جای ت را نمی برید و برای همین کسی نمی توانست از دست ش ناراحت باشد. همه چیز با او مرتب بود. سوت زدن ت که تمام شد ولش کردی. چند بار زیر گلویت دست کشیدی. جای چنگ ها می سوخت. تو می دانستی جای ریش تراش است ولی کسی باور نمی کرد. او خیلی مهربان بود و جوری حرف می زد که هیچ جای ت را نبُرد. فقط همین. حالا خِر خِر می کرد.  تو خودت را توی آینه نگاه کردی. بعد سرش را گرفتی زیر آب تا تمیز شود و بقیه هم بتوانند از او استفاده کنند. ریش تراش به بهانه ای احتیاج داشت که دیگر روی تو حساب نکند. تو نمی خواستی معذب باشد. این طور می توانستند از تو دوری کنند. می توانستند بپذیرند که آدم ها بیایند و تو را ببرند. می توانستند بقیه را هم قانع کنند. دیگر لازم نبود توضیح زیادی بدهند. همه چیز واضح بود. نمی شد روی تو حساب کرد.

.

امروز دُن فاکتی آمده بود این جا. گفت اگر می شود صندلی تان را به حالت اولیه برگردانید. اگر می شود آن را از توی صورت من بکشید کنار. خیلی نجیب بود. من گفتم نمی شود. گفتم هر چه باشد ما خیلی به هم نزدیکیم. و یادآوری کردم و مهمان نواز. گفت انگار آدم ها نمی خواهند صندلی شان را به حالت اولبه برگردانند. انگار افتاده بود توی کانال کولر و هرچه فریاد می زد می پیچید و بر می گشت توی سر و صورت خودش. من خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم. یادت باشد یک لباس نظامی دیگر با سر دوش های اضافه برایش بدوزیم.

خانواده ي خوب به خانواده اي اطلاق مي شود كه در آن كسي نگران پول در نيست. حالا اين جا دارند در را مي شكنند و مي آيند داخل. دارند از سر دلسوزي با تبر در را مي شكنند و مي آيند داخل. مي خواهند مطمئن شوند حال من خوب است. چون اين طور كه پيدا است، ثابت شده كه آدم ها فقط وقتي تنها هستند كه يا دارند با كس ديگري توي هم مي لولند يا ناراحت هستند. پس تبر را بياوريد. تبر را بياوريد. چون ورود هيچ كس غير از من به داخل اين اتاق مشاهده نشده است و اتاق اين متن پنجره ندارد، پس حالت اول غير ممكن به نظر مي رسد. پس او حتما ناراحت است. پس تبر را بياوريد. تبر را بياوريد. بايد او را نجات داد.

گوش ت رو بيار جلو، مي خوام يه رازي رو بهت بگم:
كاش لب هات جاي گوش هات بود.

.

مي آيند و مي روند. مي آيند و مي برند. مي آيند و مي كنند. بعضي ها هم مي آيند و مي مانند. برده اند، كنده اند، رفته اند با اين كه در كنار تو راه مي روند.

آدم دارد که می افتد پایین، دست کسی را نمی گیرد. اگر فکر می کند بمیرد بهتر است، دست ش را هم سر راه به جایی نمی گیرد. لباس گل و گشاد هم نمی پوشد که احیانا بگیرد به جایی. به دوستانش هم به شوخی نمی گوید می خواهد چه کار کند که یک نفر که می داند شوخی ها همیشه جدی هستند، فکر کند، دارد جدی می گوید. از چند روز قبل ش هم فقط لبخند می زند و شروع می کند روی زمین زندگی کردن که فردا و پس فردای مُردن ش کسی دنبال مقصر نگردد. وقتی دارد با مادرش تلفنی صحبت می کند، نمی رود سر استحاله در دیگری و مثل همیشه دلقک بازی در می آورد که مادرش فکر نکند، دارد با او اتمام حجت می کند. روز قبل ش هم به عمه اش که ده سال است ندیده اش، تلفن نمی کند. عوض ش پاک کن را بر می دارد و می کشد توی تن ش که اگر افتاد و پخش شد و دل و روده اش ریخت بیرون، چیز هایی که برای خودش نگه داشته بود، لو نرود. قبل از مردن هیچ ورقه ای را مربوط به اهدای اعضا پر نمی کند، که یک عده ای، زودتر بکشندش. توی کیفش کتابی راجع به تاتر پوچی نمی گذارد و عوض ش یک سری وسائل مرتبط به ارتباط با جنس مخالف، دو تا ته بلیط سینما، نوار بهترین های اندی، برنامه ی فردا و پس فردای زنده بودن ش و یک سی دی مربوط به قوی ترین نرم افزار گرافیکی جهان را می اندازد آن تو که فکر کنند بوده است.

پ.ن:حذف شد. فکر کنم من واقعا آدمی نیستم که بتونم تبلیغ کنم. نمی دونم کدوم ش رو به خودم دروغ می گم.

.

قایم باشک شروع می شود. گفتم که من خودم چند بار ترسیده ام، بهتر می دانم کجا قایم شوم. حالا به بیست رسیده اید. عمرا بتوانید پیدایم کنید، نمی توانید پیدایم کنید. به ذهن تان هم نمی رسد که کجا قایم شده ام. سی و پنج. از همه ی شما بهتر بلدم کجا باشم. آن زیر نیستم و حتا آن پشت. این جایی که من قایم شده ام به عقل هیچ کدام تان نمی رسد. پنجاه. شما فقط بلدید چند متر این طرف تر و آن طرف تر قایم شوید. اما این جا دور است، خیلی دور و متروک. هوا دارد تاریک می شود ولی به عقل هیچ کدام تان نمی رسید این جا قایم شوید. من بهتر از همه این بازی را بلدم.

When I was a child
I could run
I could jump

But now?

When I could run
and I could jump
I was a child

But now?

When I was a child
I had dream
and I had always Ice-cream

But now?

I had pair long arms
and legs
Also evaluating mind

M.R.Zamani

پ.ن:
این بار جابلاگی یقه ی من را گرفت ...
برای پی بردن به ماهیت پلید نویسنده این وبلاگ به اینجا مراجعه کنید.

خداي عزيز، اعتبارت دارد تمام مي شود. سريع تر معجزه اي بكن.

.

رسيديم. درآر.

رسیدیم. گریه کن.

یا رب این خلیج فارسی که سپردی به منش
بسپردم به عرب ها تا کنند العربش
انتَ تعجب نکنی از حال و این احوال ما
چون که ما هستیم داداش با این عرب ها ایزدا
چون که آید نامی از ملت مظلوم عرب
خواه فلسطین یا عراق و غرب بغداد و حلب
یا العجب! می زند یا خشک مان یا می دریم این سینه را از بهرشان
آخه ما عشق اخوت کشته مان
تازگی ها! در زبان مادری مان پر شدست افعال شان
وضع ما از هفت نسل پشت مان هم بهتر است
تازه آن ها عهد کردند و گلستان را زدند انگشت در استامپ
و ما بی عهد دادیم دست شان
چون این دریای ماست در دست ما مرغی بود
می دهیمش دست همسایه شود غاز گران
چیز مالی هم نبود
قُد قُدش با تخم مرغش مال آن ها نوش جان

م.ر. زمانی

پ.ن: باور کنید باید خندید به اسم هایی که با این مناسبت های
خنده دار عوض می شوند، نه این که اعتراض کرد.

من همیشه از زن همسایه می‌ترسم. چون حتا فرانک هم باهاش نمي خوابه. فرانک این جا زندگی می‌کنه. اوووووه چی بشه که فرانكي با كسي نخوابه. چند باري يكي‌شون مثل يه شبح سياه از كنارم رد شد. بدون این که حتا صدایی ازش در بیاد و بدون این که من برگردم. انگار فرانکی بهش گفته بود که این بر نمی‌گرده، انگار خودم هم فهمیده بودم که بر نمی گردم. می‌ترسیدم اگه صورتش رو ببینم یکی کشته شه. مثل این فیلما که یکی می گه، اون صورت منو دیده، می‌فهمی؟ صورت منو دیده. باید بُکُشیمش. من روی مبل، پشت ِ میز، پشت به در، یه لکه گیر آورده بودم که با ناخن بتراشم. دیگه همه می‌دونستن که من بر نمی گردم. برای همین اونا هی می‌اومدن و می‌رفتن. بدون این که من برگردم يا اونا صدايي بکنن.

چطوري سيمور؟ اين طور كه پيداست ممكن است امسال شكوفا شويم. قرار است غنچه هم بدهيم. مي داني سيمور، اين جا هيچ چيز بي حكمت نيست. پارسال كه ما را الكي شخم نمي زدند. حالا وقت درو كردن مان رسيده است. من كه به تو گفتم، اين جا دوغ را هم قبل از مصرف تكان مي دهند. همه چيز حساب و كتاب دارد. بهار دوباره شروع شده است. سر كوچه ي ما خانمي خودش را شكوفا كرد و بالاخره سوار يكي از ماشين ها شد و رفت. بي خود رفتي آن طرف. هر چند بعضي ها مي گويند اين غنچه دادن ايهام دارد و آدم بايد مواظب باشد كه غنچه ندهد. ولي به جز اين چند نفر كه بيمار هستند، بقيه قرار است بهار را باور كنند. راستي زير درخت هاي آلبالو را براي من گشتي؟

ببين خدا این جور نمی شود. این قدر گدا نباش. برای ات حرف در می آورند. تو که می دانی اگر من نباشم هم، آمار جمعیت تکان نمی خورد پس این قدر گدا بازی در نیاور. فکر کن چند نفر باید نباشند، تا این آمار یک درصد بالا و پایین شود. باور کن کسی نمی فهمد. سر شماری هم که بکنند، اتفاقی نمی افتد. فقط باید یک جوری سر مادر و پدرم را گرم كني که فکر کنند من از اولش نبوده ام. اين يك كار را كه ديگر خوب بلدي. بر ندارند بگردند دنبال آدم. اصلا می توانی بر گردانی عقب و کاری کنی که پدرم آن شب خواب بماند. نگو نمی شود، برای ات حرف در می آورند. بنده ی خدا، الان دوربین سونی هم این کار را می کند، تو که دیگر خدایی. بالاخره قادر متعالی گفتن، چیزی گفتن. خلاصه در دهن اين مردمي را كه آفريدي نمي شود بست. يك كاري نكن براي ات حرف در بياورند.

جلوي فكر كردن را از هر كجا بگيري،‌ منفعت است.

.

ديروز مي خواستم افسرده بشم ولي به اين نتيجه رسيدم كه پول كافي براي اين كار ندارم.

.
.

تمام تلاش و كوشش من اين است كه تلاش و كوششي نكنم.

.